Obliczenia związane z molami wykorzystuję przede wszystkim przy ustalaniu ilości innych reagentów uczestniczących w reakcji. Reakcje chemiczne zachodzą wedle stechiometrii; o stosunku ilości reagentów potrzebnych oraz otrzymanych w reakcji mówią współczynniki stechiometryczne.
Rozważmy reakcje
Polityk+4jaja→Dobrze potratowany polityk.
Z zapisu tej reakcji można odczytać, że na jednego polityka potrzeba 4 jajek. Analogicznie mając 36 jajek wiadomo, że właściwie potraktujemy 9 polityków.
Rozważmy zadanie
Mamy zapas 1200g jajek, wiadomo dodatkowo, że tuzin jajek waży 300g. ilu polityków i ile sztuk polityków potraktujemy właściwie?
Znając masę jajek oraz masę jednego tuzina jajek możemy obliczyć ile tuzinów jajek posiadamy. Obliczymy to ze wzoru wiążącego masę i masę tuzina jajek:
\[n_{tuzin}^{jajek} = \frac{m}{M_{tuzin}} = \frac{1200}{300} = 4\ tuzin\]
Następnie mogę obliczyć ilość sztuk jajek:
\[N_{jajek} = 4·12 = 48sztuk\ jajek\]
Znając ilość sztuk jajek ułożę proporcję łączącą polityków i jajka, które na nich muszę użyć:
\[polityk - - - jajko\]
\[1 - - - 4\]
\[N_{sztuk}^{politykow} - - - 48\]
\[N_{sztuk}^{politykow} = 12\]
Znając ilość sztuk polityków mogę obliczyć ilość tuzinów polityków, których mogę właściwie potraktować, dzieląc ilość sztuk przez 12:
\[n_{tuzin}^{politykow} = \frac{12}{12} = \ 1tuzin\]
Proporcja związana z reakcja będzie działać również na tuzinach – na jeden tuzin (12 sztuk) polityków potrzebuje 4 tuziny (48 tuziny) jajek, na dwa tuziny polityków (24sztuki) potrzebuje 8 tuzinów jajek (96sztuk). W tym wypadku proporcja będzie wyglądać następująco:
\[polityk - - - jajko\]
\[1\ sztuka - - - 4\ sztuka\]
\[1\ tuzin - - - 4\ tuzin\]
\[n_{tuzin}^{politykow} - - - 4\]
Metoda ta daje rozwiązanie od razu:
\[n_{tuzin}^{politykow} = 1\]
Analogicznym problemem dotyczącym bardziej chemii jest zadanie:
Do roztworu, zawierającego kwas solny o masie \(20g\) wrzucono magnez. Oblicz ile moli i ile sztuk atomów magnezu przereaguje. W roztworze zachodzi reakcja:
\[Mg + 2HCl \rightarrow MgCl_{2} + H_{2}\]
Znając masę \(HCl\) mogę obliczyć mole tego związku wykorzystując zależność między masą; masą molową i molami:
\[n_{HCl} = \frac{m}{M} = \frac{20}{36.5} = 0.548\]
Kolejno mogę wyliczyć ilość sztuk reagującego kwasu solnego:
\[N = nN_{A}\]
\[N_{HCl} = 0.548·6.02·10^{23} = 3.3·10^{23}\ sztuk\ HCl\]
Następnie układam proporcję związana z ilością reagujących drobin:
\[Mg - - - HCl\]
\[1 - - - 2\]
\[N_{Mg} - - - 3.3·10^{23}\]
Rozwiązaniem jest ilość sztuk reagującego magnezu:
\[N_{Mg} = \frac{3.3·10^{23}}{2} = 1.65·10^{23}\]
Znając ilość sztuk magnezu na mole magnezu:
\[n_{Mg} = \frac{N}{N_{A}} = \frac{1.65·10^{23}}{6.02·10^{23}} = 0.274\]
Powyższe obliczenia nie były przyjemne z uwagi na liczby w zapisie wykładniczym. Problemu tego można uniknąć układając proporcje na molach – jeden atom \(Mg\) potrzebuje dwóch cząsteczek \(HCl\) , wówczas jeden tuzin atomów \(Mg\) potrzebuje dwóch tuzinów cząsteczek \(HCl\) , a jak proporcja działa na tuzinach to działa też na molach. Mogę zapisać proporcję:
\[Mg - - - HCl\]
\[1atom - - - 2\ czasteczek\]
\[1\ tuzin\ atomow - - - 2\ tuziny\]
\[1mol - - - 2mol\]
\[n_{Mg} - - - 0.548\]
Co po wymnożeniu daje od razu ilość moli \(Mg\) :
\[n_{Mg} = \frac{0.548}{2} = 0.274\]
Oblicz masę \(NaOH\) , jaka potrzebna jest do przereagowania z 0.025 mola \(SO_{3}\) .
\[2NaOH + SO_{3} \rightarrow Na_{2}SO_{4} + H_{2}O\]
Na graficznym przedstawieniu reakcji widać, iż jedna cząsteczka \(SO_{3}\) reaguje z dwoma cząsteczkami \(NaOH\) dając jedną cząsteczkę \(Na_{2}SO_{4}\) i jedną cząsteczkę wody:
Jeżeli narysuje dwanaście (tuzin) takich reakcji, to będę wiedział, że w reakcji bierze udział tuzin czasteczek \(SO_{3}\) , dwa tuziny \(NaOH\) dając tuzin \(Na_{2}SO_{4}\) i tuzin \(H_{2}O\) . Ten układ jest dokładnie analogiczny do jajek i polityków, tylko, że tu chodzi o zwiazki chemiczne; ale też mówimy o ilościach tych związków, a nie o masach. W związku, z czym mogę ułożyć proporcję zarówno na cząsteczkach, jak i tuzinach czy na molach:
\[NaOH - - - SO_{3}\]
\[2czasteczki - - - 1\ czasteczka\]
\[2\ tuziny - - - 1tuzinem\]
\[2\ mole - - - 1molem\]
Wykorzystując proporcję z molami reagentów mogę bardzo szybko obliczyć jaką ilość moli \(NaOH\) potrzebuje do reakcji. Podana w zadaniu ilość moli \(SO_{3}\) to \(n_{SO_{3}} = 0.025\)
\[NaOH - - - - - SO_{3}\]
\[2\ mole - - - - 1molem\]
\[n_{NaOH} - - - - - \left( n_{SO_{3}} = 0.025 \right)\]
Mnożąc na krzyż widzę:
\[n_{NaOH} = 2·0.025 = 0.05\]
Znając ilość moli \(NaOH\) można obliczyć masę \(NaOH\) , wykorzystując zależność pomiędzy molami, masą i masą molową:
\[n_{NAOH} = \frac{m_{NaOH}}{M_{NaOH}}\]
\[m_{NaOH} = n_{NaOH}M_{NaOH} = 0.05·(23 + 16 + 1) = 2g\]
DO „PRZESKAKIWANIA” POMIEDZY ILOŚCIAMI MOLI ORAZ ILOŚCIAMI SZTUK REAGENTÓW I TYLKO DO TEGO UŻYWAMY WSPÓŁCZYNNIKÓW STECHIOMETRYCZNYCH, CZYLI TYCH CYFEREK PRZED REAGENTAMI W RÓWNANIU REAKCJI. Kategorycznie unikamy używania współczynników stechiometrycznych podczas obliczeń dotyczących jednego reagenta – znaczyłoby to, że cząsteczka wie, w jakiej reakcji będzie uczestniczyć – co jest bez sensu, bo cząsteczki nie mają świadomości.
Oblicz, jaką objętość tlenu potrzebujesz do spalenia 10g \(C_{4}H_{10}\)
\[\ \ \ 2C_{4}H_{10} + 13O_{2} \rightarrow 8CO_{2} + 10H_{2}O\]
Na początku obliczamy ilość moli substratu \(C_{4}H_{10}\)
\[n_{C_{4}H_{10}} = \frac{10}{4·12 + 10} = 0.172\]
Znając ilość moli jednego reagenta możemy „przeskoczyć” do innego reagenta – w tym wypadku do tlenu – używając stosunków stechiometrycznych. Układając proporcję związaną z tymi reagentami obliczam ilość moli tlenu potrzebnego do spalenia:
\[(co?)\ \ \ \ \ \ \ \ \ \ \ \ \ \ \ C_{4}H_{10} - - - O_{2}\]
\[\left( współ_{stech} \right)\ \ \ \ \ \ \ \ 2 - - - 13\]
\[(mole\ lub\ sztuki)\ \ \ \ 0.172 - - - n_{O_{2}}\]
\[n_{O_{2}} = \frac{13}{2}·0.172 = 1.118\ mole\]
Znając ilość moli \(O_{2}\) obliczam jego objętość stosując zależność:
\[V_{O_{2}} = n_{O_{2}}V_{mol} = 1.118·22.4 = 25.0\ dm^{3}\]
Uzupełnij tabelkę
\[2C_{4}H_{6} + 11O_{2} \rightarrow 8CO_{2} + 6H_{2}O\]
Do reakcji użyto taką ilość \(C_{4}H_{6}\) , że ilość atomów węgla w tym związku wynosiła \(6·10^{22}\) sztuk.
| \[C_{4}H_{6}\] | \[O_{2}\] | \[CO_{2}\] | \[H_{2}O\] | |
|---|---|---|---|---|
| \[n_{cząst}\] | ||||
| \[m_{cząst}\] | ||||
| \[N_{cząst}\] | ||||
| \[n_{C}\] | ||||
| \[n_{H}\] | ||||
| \[n_{O}\] | ||||
| \[n_{atomów}^{wszystkich}\] | ||||
| \[N_{C}\] | \[6·10^{22}\] | |||
| \[N_{H}\] | ||||
| \[N_{O}\] | ||||
| \[N_{atomów}^{wszystkich}\] |
Na początku mogę oblicz ilość sztuk związku:
\[C_{4}H_{6} - - - C\]
\[1\ sztuk - - - 4\ sztuk\]
\[N_{C_{4}H_{6}} - - - \ 6·10^{22}\]
\[N_{C_{4}H_{6}} = 1.5·10^{22}\]
Następnie mogę obliczyć mole związku \(C_{4}H_{6}\)
\[n_{C_{4}H_{6}} = \frac{N_{C_{4}H_{6}}}{N_{A}} = \frac{1.5·10^{22}}{6.02·10^{23}} = 0.0249\]
Mając mole jestem już na dobrej drodze do całkowitego rozwiązania tabelki.
Następnie z łatwością obliczę masę tego związku jako:
\[m = nM = 0.0249·(4·12 + 6) = 1.345\]
Oraz ilość moli wodoru oraz węgla w tym związku z proporcji
\[C_{4}H_{6} - - - H\]
\[1 - - - 6\]
\[0.0249 - - - n_{H}\]
\[n_{H} = 0.1494\]
\[C_{4}H_{6} - - - H\]
\[1 - - - 4\]
\[0.0249 - - - n_{H}\]
\[n_{H} = 0.0996\]
Ilość moli wodoru przeliczam na ilość sztuk:
\[N_{H} = n_{H}N_{a} = 0.1494·6.02·10^{23} = 0.9·10^{23}\]
Oczywiście sumaryczna ilość moli atomów węgla i wodoru będzie sumą moli, a sztuk będzie sumą ilości sztuk
\[n_{sum}^{C_{4}H_{6}} = 0.1494 + 0.0996 = 0.2490\]
\[N_{sum}^{C_{4}H_{6}} = 0.9·10^{23} + 6·10^{22} = 1.5·10^{23}\]
Mam zakończone obliczenia dla jednego reagenta, muszę teraz przejść do obliczeń związanych z innymi reagentami. Najpierw musze obliczyć ich ilość. Najprościej jest to zrobić używając proporcji związanej z ilością moli
\[C_{4}H_{6} - - - O_{2}\]
\[2 - - - 11\]
\[0.0249 - - - n_{O_{2}}\]
\[n_{O_{2}} = \frac{11}{2}·0.0249 = 0.137\]
Obliczoną ilość moli mogę przeliczyć na masę tlenu:
\[m_{O_{2}} = n_{O_{2}}M_{O_{2}} = 0.137·32 = 4.384\]
Oraz ilość sztuk cząsteczek tlenu.
\[N_{O_{2}} = n_{O_{2}}N_{A} = 0.137·6.02·10^{23} = 8.247·10^{23}\]
Mając ilość sztuk cząsteczek tlenu mogę obliczyć ilość sztuk atomów tlenu. Należy podkreślić, iż są to różne rzeczy – ilość cząsteczek dotyczy cząsteczek, a każda cząsteczka składa się z dwóch atomów. Ilość atomów powinna więc być dwukrotnie większa niż ilość cząsteczek. Jasno widać to po ułożeniu proporcji:
\[O_{2} - - - O\]
\[1 - - - 2\]
\[N_{O_{2}} - - - N_{O}\]
\[N_{O} = 2N_{O_{2}} = 2·8.247·10^{23} = 16.5·10^{23}\]
Analogicznie ilość moli atomów tlenu będzie dwukrotnie większa niż moli cząsteczek tlenu:
\[O_{2} - - - O\]
\[1 - - - 2\]
\[n_{O_{2}} - - - n_{O}\]
\[n_{O} = 2n_{O_{2}}\]
\[n_{O} = 2·0.137 = 0.274\]
Oczywiście ilość całkowita ilość moli atomów będzie równa ilości moli atomów tlenu, a ilość sztuk atomów tlenu będzie równa ilości atomów tlenu, bo nie mam innych atomów.
Kolejno możemy przejść do innych reagentów, również wykorzystując proporcje stechiometryczne:
\[2C_{4}H_{6} + 11O_{2} \rightarrow 8CO_{2} + 6H_{2}O\]
\[C_{4}H_{6} - - - CO_{2}\]
\[2 - - - 8\]
\[0.0249 - - - n_{CO_{2}}\]
\[n_{CO_{2}} = 0.0249·\frac{8}{2} = 0.0996\]
\[C_{4}H_{6} - - - H_{2}O\]
\[2 - - - 6\]
\[0.0249 - - - n_{H_{2}O}\]
\[n_{H_{2}O} = 0.0747\]
Mając ilość moli można analogicznie obliczyć resztę potrzebnych parametrów. Gotowa tabelka ma postać:
\[2C_{4}H_{6} + 11O_{2} \rightarrow 8CO_{2} + 6H_{2}O\]
Do reakcji użyto taką ilość \(C_{4}H_{6}\) , że ilość atomów węgla wynosiła \(6·10^{22}\) sztuk.
| \[C_{4}H_{6}\] | \[O_{2}\] | \[CO_{2}\] | \[H_{2}O\] | |
|---|---|---|---|---|
| \[n_{cząst}\] | \[\frac{1.5·10^{22}}{6.02·10^{23}} = 0.0249\] | |||
| \[m_{cząst}\] | ||||
| \[N_{cząst}\] | \[1.5·10^{22}\] | |||
| \[n_{C}\] | \[0.0997\] | |||
| \[n_{H}\] | 0.148 | |||
| \[n_{O}\] | 0 | |||
| \[n_{atomów}^{wszystkich}\] | ||||
| \[N_{C}\] | \[6·10^{22}\] | |||
| \[N_{H}\] | \[9·10^{22}\] | |||
| \[N_{O}\] | 0 | |||
| \[N_{atomów}^{wszystkich}\] | \[15·10^{22}\] |
Jak widać mole ani ilości sumarycznych substratów nie muszą być równe molom ani ilości sumarycznej produktów. Parametr, który jednak sumuje się to są masy – suma mas produktów musi być równa sumie mas substratów. Jednak, co ciekawsze, przyglądając się sumie ilości poszczególnych atomów – w tym wypadku węgla, wodoru i tlenu widzimy, iż ich całkowite ilości w substratach i produktach są sobie równe. W zasadzie obliczenia związane z stechiometria mają na celu zbilansowanie ilości atomów przed i po reakcji – ich ilości muszą być sobie równe, nie możemy mieć ani tworzenia dodatkowej ilości atomów, ani ich zaniku.