Autodysocjacja i obliczenia z nią związane:

Z reakcji autodysocjacji wynikają zależności między stężeniem jonów \(\ H_{3}O^{+}\) i \(OH^{-}\) oraz dodatkowo to, że odczyn obojętny wody w temp. 25°C jest równy 7.

\[H_{2}O + H_{2}O \rightleftarrows OH^{-} + H_{3}O^{+}\]

W temperaturze 25C stałą autodysocjacji dla wody możemy zapisać jako:

\[10^{- 14} = K_{w}^{25C} = \left\lbrack H_{3}O^{+} \right\rbrack\left\lbrack OH^{-} \right\rbrack\]

W innej temperaturze wartość stałej jest inna, wodę natomiast zawsze pomijamy, bo jest rozpuszczalnikiem (tzn. stężenie wody w wodzie jest stałe)

TO JUŻ PRZEGINKA NA POZIOM MATURY, ALE JEST TU WYTŁUMACZENIE CO SIĘ DZIEJE Z STĘŻENIEM WODY (LUB DOWOLNEGO ROZPUSZCZALNIKA) W REAKCJI AUTODYSOCJACJI

Stał ogólna (termodynamiczna) tej reakcji to ma postać

\[H_{2}O + H_{2}O \rightleftarrows OH^{-} + H_{3}O^{+}\]

\[K_{reakcji} = \frac{\left\lbrack H_{3}O^{+} \right\rbrack\left\lbrack OH^{-} \right\rbrack}{\left\lbrack H_{2}O \right\rbrack^{2}}\]

Ale stęzęnie molowe wody w wodzie (czy w roztworze wodnym jest mniej więcej stałe)

Dla 1kg \(\ H_{2}O\) \(d = 1\frac{g}{cm^{3}}\)

\[\left\lbrack H_{2}O \right\rbrack = \frac{n}{V} = \frac{\frac{1000}{18}}{1dm^{3}} = 55.56\frac{mol}{dm^{3}}\]

\[K_{reakcji} = \frac{\left\lbrack H_{3}O^{+} \right\rbrack\left\lbrack OH^{-} \right\rbrack}{\left\lbrack H_{2}O \right\rbrack^{2}}\]

Dla uproszczenia rachunków

\[\left\lbrack \mathbf{H}_{\mathbf{3}}\mathbf{O}^{\mathbf{+}} \right\rbrack\left\lbrack \mathbf{O}\mathbf{H}^{\mathbf{-}} \right\rbrack = K_{reakcji}\left\lbrack H_{2}O \right\rbrack^{2} = \mathbf{K}_{\mathbf{W}}\]

Dla innych np. \(H_{2}SO_{4}\)

\[H_{2}SO_{4} + H_{2}SO_{4} \rightleftarrows H_{3}SO_{4}^{+} + \ HSO_{4}^{-}\]

Stała AUTODYSOCJACJI ( a nie do końca reakcji)

\[K_{auto} = \left\lbrack H_{3}SO_{4}^{+} \right\rbrack\lbrack\ HSO_{4}^{-}\rbrack\]

Więc dla uproszczenia rachunków po prostu pomija się w \(K_{A},\ K_{B},\ K_{so},\ K_{W}\) stężenie wody czy innego rozpuszczalnika (a w praktyce siedzi ono w stałej autodysocjacji czy innych stałych). SUMA SUMARUM NA POZIOM MATURY NAJLEPIEJ O WODZIE ZAPOMNIEĆ .

Ogólnie, jeżeli mamy ogólną stałą \(K\) (nieopisaną) to stężenie wody zapisujemy, czyli np. postać stałej reakcji estryfikacji:

\[K = \frac{\lbrack Ester\rbrack\left\lbrack H_{2}O \right\rbrack}{\lbrack Kwas\rbrack\lbrack Alkohol\rbrack}\]

Ale w przypadku roztworów wodnych wodę się pomija, więc K W jest zdefiniowana jest jako iloczyn stężeń produktów

\[H_{2}O + H_{2}O \rightleftarrows OH^{-} + H_{3}O^{+}\]

\[K_{W} = \left\lbrack H_{3}O^{+} \right\rbrack\left\lbrack OH^{-} \right\rbrack\]

Odczyn obojętny roztwór możemy zdefiniować, jako, w którym mamy tyle samo \(H_{3}O^{+}\) jonów, co \(OH^{-}\) więc ich stężenia też muszą być sobie równe, co możemy zapisać jako \(\left\lbrack H_{3}O^{+} \right\rbrack = \lbrack OH^{-}\rbrack\)

W temperaturze 25C

\[\left\lbrack H_{3}O^{+} \right\rbrack\left\lbrack OH^{-} \right\rbrack = 10^{- 14}\]

\[\left\lbrack H_{3}O^{+} \right\rbrack^{2} = 10^{- 14}\]

\[\left\lbrack H_{3}O^{+} \right\rbrack = 10^{- 7} = \lbrack OH^{-}\rbrack\]

W związku z czym w obojętnym roztworze stężenie jonów \(H_{3}O^{+}\) i \(OH^{-}\) muszą być równe 10 -7 .

Definicja pH i pOH

W chemii roztworów zapis \(p\ \) czegoś definiujemy, jako ujemny logarytm z stężenia tego czegoś, ale również ze stałych:

\[p(czegos) = - \log_{10}{(czegos)}\]

Więc odpowiednio \(pH\) czy \(pOH\) możemy zdefiniować jako:

\[pH = - \log\left\lbrack H^{+} \right\rbrack\]

\[pOH = - \log\left\lbrack OH^{-} \right\rbrack\]

\[pCl = - \log\left\lbrack Cl^{-} \right\rbrack\]

\[pK_{so} = - \log K_{so}\]

Tylko dochodzimy do sprzeczności. Jakie \(H^{+}\) , Brønstead przed momentem mówił, że \(H^{+}\) nie istnieją.

Człowiek jest leniwy i nie lubi pisać za dużo. \(\lbrack H^{\mathbf{+}}\rbrack\) to uproszczona forma \(\lbrack H_{3}O^{+}\rbrack\) bardzo przydatna do zapisu w zadaniach obliczeniowych. Ale niepoprawna z punktu widzenia Brønsteada. Ale wygodna. Czyli stoimy jak ten kot.

O jonach \(H^{+}\) myślimy dokładnie w wodzie tak jak o jonach \(H_{3}O^{+}\) ,o ile oczywiście rozpuszczalnikiem jest woda, jakby był to roztwór \(H_{2}SO_{4}\ \) to mówilibyśmy o stężeniu protonowanego rozpuszczalnika, a więc \(H_{3}SO_{4}^{+}\) tzn. ze jest uproszczony, zapis, ale stężenia , mole i cała reszta generalnie się zgadzają i są tożsame.

Pozostaje pytanie gdzie stosujemy którą z form zapisu.

Jeżeli zadanie z Brønsteada musimy kategorycznie \(H_{3}O^{+}\)

Jeżeli obliczenia lub nie Brønsteada to możemy \(H^{+}\)

Obliczenie pH wody obojętnej

I jeżeli nie wiemy to musimy zawsze \(H_{3}O^{+}\) , bo może jest nieprzyjemne w zapisie, ale będzie na pewno poprawne.

\[pH = - \log\left\lbrack H^{+} \right\rbrack\]

I ustaliśmy, iż w 25 C wodzie obojętnej mamy \(\left\lbrack H_{3}O^{+} \right\rbrack = 10^{- 7}\)

Wniosek \(pH = - \log\left\lbrack H^{+} \right\rbrack = - \log\left\lbrack \ H_{3}O^{+} \right\rbrack = - \log_{10}10^{- 7} = 7\)

Natomiast pH obojętnej wody zależy od temperatury, gdyż zmiana temperatury powoduje zmianę wartości stałej równowagi (autodysocjacji też) i tym samym zmianę stężeń równowagowych. Rozważmy przykład: wodę (obojętną) zagotowano do temperatury 80°C , wiadomo, że w tej temperaturze wartość stałej równowagi autodysocjacji wynosi \(K_{w}^{80C} = 5·10^{- 13}\) Jakie będzie pH tej wody (obojętnej)?

TO NIE JEST 7. Bo zmienia się \(K_{w}^{80C}\) . Należy wykonać wszystkie obliczenia powyższe dla nowej temperatury i tym samym nowej wartości stałej równowagi.

\[\left\lbrack H_{3}O^{+} \right\rbrack\left\lbrack OH^{-} \right\rbrack = 5·10^{- 13}\]

\[\left\lbrack H_{3}O^{+} \right\rbrack = \left\lbrack OH^{-} \right\rbrack\]

\[\left\lbrack H_{3}O^{+} \right\rbrack^{2} = 5·10^{- 13}\]

\[\left\lbrack H_{3}O^{+} \right\rbrack = 0.707·10^{- 6}\]

\[pH = - \log\left\lbrack H_{3}O^{+} \right\rbrack = - \log{0.707·10^{- 6}} = \mathbf{5.849}\]

Wniosek: pH wody, która jest obojętna, zależy od temperatury.

Z zależności: \(\left\lbrack H_{3}O^{+} \right\rbrack\left\lbrack OH^{-} \right\rbrack = K_{w}\) możemy wyprowadzić bardzo ważne zależności między \(\mathbf{pH}\) i \(\mathbf{pOH}\)

\[\left\lbrack H_{3}O^{+} \right\rbrack\left\lbrack OH^{-} \right\rbrack = K_{w}\]

\[\log\left( \left\lbrack H_{3}O^{+} \right\rbrack\left\lbrack OH^{-} \right\rbrack \right) = \log K_{w}\]

\[\log\left\lbrack H_{3}O^{+} \right\rbrack + \log\left\lbrack OH^{-} \right\rbrack = \log K_{w}\]

\[- \log\left\lbrack H_{3}O^{+} \right\rbrack + - \log\left\lbrack OH^{-} \right\rbrack = - \log K_{w}\]

\[\mathbf{pH + pOH = p}\mathbf{K}_{\mathbf{w}}\]

\[pK_{w} =^{25C} = - \log 10^{- 14} = 14\]

W takim razie znając wartość jednego z pH , pOH , [H + ], [OH - ] możemy obliczyć jaka jest wartość pozostałych , oczywiście musimy posiadać K w , lub wiedzieć, że temperatura wynosi 25 O C.

\[- \log\left\lbrack OH^{-} \right\rbrack = pOH \rightarrow \log\left\lbrack OH^{-} \right\rbrack = - pOH\]

Z prawa działań na logarytmach wynika

\[\log_{a}b = c < = > b = a^{c}\]

\[pOH = \ - \log{\lbrack OH^{-}\rbrack}\]

Znając więc pOH możemy obliczyć stężenie jonów OH - wedle wzoru:

\[\log_{10}\left\lbrack OH^{-} \right\rbrack = - pOH \rightarrow \left\lbrack OH^{-} \right\rbrack = 10^{- pOH}\]

Przedstawione zależności można przedstawić na grafie:

autodysocjacja - rysunek-1

Z uwagi na niedokładnie napisane treści zadań, jeżeli nie podadzą temperatury w zadaniach (i nie masz określenia ze w jakiejś temperaturze T) to spokojnie należy założyć, że temperatura jest równa 25C i wartość K W =10 -14 , ale znaczy tyle, że autor zadania był niedouczony.

Obliczenia związane z silnymi kwasami/ zasadami

Silne kwasy oraz silne zasady dysocjują całkowicie na jony. Warunkiem, że kwas jest silny jest to, że posiada on tzw. stałą dysocjacji kwasowej K a większą niż 1; natomiast zasada posiada stałą dysocjacji zasadowej K b również większą niż 1. Z zasad nieorganicznych należy wymienić wodorotlenki pierwszej grupy oraz Ba(OH) 2. Reszta wodorotlenków metali drugiej grupy drugiej jest średnio rozpuszczalna, co powoduje komplikacje w obliczeniach, jeżeli wodorotlenek taki ma stężenie, iż rozpuścił się w całości można uznać go za mocną zasadę (wyjątkiem jest Be(OH) 2 , który jest wodorotlenkiem amfoterycznym). Na potrzeby starej matury kwas siarkowy (VI) traktujemy (jeżeli nie podali inaczej) jako silny kwas dwuprotonowy tzn. dysocjuje całkowicie z odszczepieniem obu wodorów. Na potrzeby nowej matury może być różnie, ale również można go uznać za silny, szczególnie jeżeli jego stężenie molowe jest mniejsze niż 0.01 mol dm -3 .

Rozważmy przekład:

Do kolby wsypano 1g Ba(OH) 2 , zalano wodą do objętości = 250ml. Jakie jest pH??

Rozpatrujemy najpierw dysocację

\[Ba(OH)_{2} \rightarrow Ba^{2 +} + 2OH^{-}\]

\[n_{Ba(OH)_{2}} = \frac{1}{137 + 2·17} = 0.00585\]

\[V = 250ml = 250cm^{3} = 0.25dm^{3}\]

Obliczamy stężenie molowe rozpuszczonego Ba(OH) 2

\[\left\lbrack Ba(OH)_{2} \right\rbrack = \frac{n_{Ba(OH)_{2}}}{V} = \frac{0.00585}{0.25} = 0.0234\]

I stężenie molowe uzyskanych jonów OH -

\[\left( Ba(OH)_{2} \right) - \left( OH^{-} \right)\]

\[1 - 2\]

\[0.0234 - \lbrack OH^{-}\rbrack\]

\[\left\lbrack OH^{-} \right\rbrack = 2\left\lbrack Ba(OH)_{2} \right\rbrack = 0.0468\]

Możemy powiązać uzyskane stężenie jonów OH - z stężeniem jonów H +

\[\left\lbrack H^{+} \right\rbrack\left\lbrack OH^{-} \right\rbrack = 10^{- 14}\]

\[\left\lbrack H^{+} \right\rbrack = \frac{10^{- 14}}{0.0468} = 2.14·10^{- 13}\]

I logarytmując dostajemy wartość pH

\[pH = - \log{\left\lbrack 2.14·10^{- 13} \right\rbrack = 12.67}\]

Ile gramów stałego \(NaOH\) należy użyć do przygotowania 5 dm^3 roztworu o pH =11?

\[NaOH \rightarrow Na^{+} + OH^{-}\]

\[pH = - \log_{10}\left\lbrack H^{+} \right\rbrack = 11\]

\[\left\lbrack H^{+} \right\rbrack = 10^{- 11} = 10^{- 11}\]

\[\left\lbrack H^{+} \right\rbrack\left\lbrack OH^{-} \right\rbrack = 10^{- 14}\]

\[10^{- 11}·\left\lbrack OH^{-} \right\rbrack = 10^{- 14}\]

\[\left\lbrack OH^{-} \right\rbrack = \frac{10^{- 14}}{10^{- 11}} = 10^{- 3} = \lbrack NaOH\rbrack\]

Oblicz jaką objętość gazowego HCl (warunki normalnych) musisz zaabsorbować w 250ml H 2 O aby \(pOH\) tegoż roztworu wynosiło 13.2. I tutaj załóż że objętość roztworu wodnego się nie zmienia. T=25C

\[- \log{\left\lbrack OH^{-} \right\rbrack = 13.2}\]

\[\left\lbrack OH^{-} \right\rbrack = 10^{- pOH} = 10^{- 13.2} = 6.3·10^{- 14}\]

\[\left\lbrack H^{+} \right\rbrack\left\lbrack OH^{-} \right\rbrack = 10^{- 14}\]

\[\left\lbrack H^{+} \right\rbrack = \frac{10^{- 14}}{6.3·10^{- 14}} = 0.159\]

\[HCl \rightarrow H^{+} + Cl^{-}\]

\[n_{H^{+}} = cV = 0.0398 = n_{HCl}\]

\[V_{HCl} = n_{HCl}·V_{mol} = 0.0398·22.4 = 0.892\]